|
 
|
Klondike Goldrush Mijn moeder zei vroeger altijd: ‘je moet huilen met de wolven, als je bij de wolven bent,’ en met dat in mijn achterhoofd heb ik er hier het beste van gemaakt. Vaak voelde ik mijn hart bonzen. Ik was zo bang, maar ik deed me voor als de dapperste ter wereld, en ik ben goed terecht gekomen. Nu ik terugkijk als een oude vrouw, wilde ik dat ik weer jong was, zonder dat er iemand van mij afhankelijk was. Dan zou ik zeker terug gaan naar het land van de Yukon, goudzoeken en zo rijk worden dat ik altijd onafhankelijk kan zijn. Anna DeGraf Introductie … Het bekken van de Yukon Rivier 
Goud in de Klondike De ontdekking van goud aan de Klondike rivier in 1896 veranderde de geschiedenis van de binnenlanden van Alaska en het Yukon Territory. De Klondike rivier voegt zich ongeveer 200 km stroomopwaarts vanaf de grens tussen Alaska en Canada bij de modderige Yukon rivier. Voordat de mijnwerkers kwamen, die de rivier dicht lieten slibben, waren de heldere, blauw-zwarte zomerwateren altijd goed gevuld met zalm. De fantastische rijkdommen van de Klondike vondst veranderden het leven van de mannen en vrouwen in het bekken van de Yukon rivier voor altijd. Mijnwerkers beschouwden zichzelf gelukkig als ze claims vonden waar de opbrengst 4 of 5 cent per pan was. In de aanvoerbeken van de Klondike was de grond vaak 400 of 500 dollar per pan waard. In veel van de beekjes en stroompjes van het Yukon bekken werd goud ontdekt. In 1896 zochten meer dan 1000 goudzoekers in het gebied. Iedereen geloofde dat ze dichtbij de grote vondst waren. Stenen-voor-drijven-in-visnet-palen-rivier De Han Athabascan, bekend als het volk van de rivier, noemden de Klondike rivier ‘Throndiuck’, genoemd naar de traditionele visnetpalen, die zij in de bodem van de rivier sloegen. De vreemde klanken van de Han taal verwarden de ongetrainde oren van de blanken. Dus het was onvermijdelijk dat de mannen met de goudpannen het Han Throndiuck zouden verbasteren tot het mijnwerkers Klondike. Het gebied opeisen 
Carmack beweerde dat een Indiaan toch nooit een claim zou mogen registreren, dus eiste hij de ontdekte claim op voor zichzelf in augustus 1896. Wel kende hij de helft ervan toe aan Skookum Jim. George eiste gebied No. 1 Below op voor zichzelf, claim No. 2 Below voor Dawson Charlie en claim No. 1 Above voor Skookum Jim. Omdat Kate een getrouwde vrouw was, werd er aan haar naam geen claim toegekend. Het ontdekkings verhaal volgens de Tagish Het volk van de Tagish Athabscan verklaren dat het goud in de Klondike was ontdekt door Skookum Jim, broer van Kate Carmack, dankzij een ontmoeting met de Wealth Woman, de Vrouw van de Rijkdom. Skookum Jim ontmoet de Wealth Woman, die voor het eerst verschijnt als een kikker in een diepe kuil. Jim redt de kikker, brengt haar naar een plaats waar ze zichzelf kan opfrissen, praat tegen de kikker en geeft haar vervolgens een cadeau dat om haar hoofd gebonden zit. Later droomt Jim van een prachtige vrouw met glimmende dingen over haar lichaam die schitteren als goud. De vrouw stelt zich voor als zijn tantetje, hoofd van Kikkerland, en ze bedankt hem voor het redden van haar leven. “Geschenken zullen jou toekomen”, zegt ze, “als je dit aan niemand vertelt.” Hij wordt wakker en vindt een proviand opgestapeld voor zijn deur. Elke avond wordt er eten gekookt, maar hij ziet niemand. De Kikkervrouw verschijnt nogmaals voor hem en vertelt hem naar de beek te gaan die uit de berg komt en te zoeken naar een rode streep onder water. “Neem wat te drinken. Je zal daar iets vinden, maar vertel het aan niemand.” Skookum Jim vindt goud, heel veel goud, maar hij weet niet waar goud goed voor is. Hij vertelt het aan een paar goudzoekers die hem hebben omgekocht met geld. Alleen weet hij niet wat hij met papieren geld moet doen, dus hij spijkert het aan de muren van zijn hut. Dat is het ware verhaal over de ontdekking van goud. Klondike Gekte Verhalen over de massive Klondike goud treffer bereikten de buitenwereld pas in juli 1897, bijna een jaar nadat George Carmack en Skookum Jim het eerste goud vonden in de Bonzana Creek. In slechts een paar weken werd de Klondike bekend over de hele wereld. ‘Overal goud,’ kopte een krantenartikel boven een verhaal dat beweerde dat de grootte van het Yukon goudveld geevenaard werd door Amerika’s tarwe velden. En dat de gele stromen van goud in het noorden net zo enorm waren als de amber kleurige golven van graan in het zuiden. Goudkoorts misleidde tienduizenden mannen en vrouwen, die normaal gesproken rationeel dachten met het idee dat zij diegene waren die de belangrijkste goudader in het noorden zou vinden. Veel mensen die naar de Klondike reisden hadden geen flauw idee waar zij heen gingen, of wat ze zouden doen als ze daar aankwamen. Geen gemakkelijke weg Chilkoot Pass - White Pass Routes 
White Pass Trail: De laatste steile klim over de Chilkoot Pass omvatte het gebruik van lastdieren. Dit zette Skagway promotors er toe aan om een nieuw route op te richten, die direct van Skagway naar Lake Bennett liep, de White Pass trail. Omdat zoveel van de dieren dood gingen op dit ruwe en smalle pad, werd het al snel bekend als het Dead Horse Trail, het dode paarden pad. De avonturiers kregen te horen dat het niet uitmaakte welke weg ze kozen, omdat “je snel wenst dat je de andere gekozen had.” 
Eenmaal over de passen vestigden hordes goudzoekers zich in tijdelijke kampen aan de oevers van Lake Bennett. De reizigers ontbosten zo’n beetje het omliggende gebied, doordat zij boten bouwden in afwachting van de eerste dooi. Zodra het ijs uit de meren en rivieren verdween, dreef een vloot van zelfgemaakte vlotten de Yukon rivier af. De rivier tocht door White Horse en five-Finger Rapids duurde vaak een tot twee maanden totdat de avonturiers Dawson, de nieuwe stad aan de oever van de Yukon rivier bereikten. White Pass & Yukon Railway: De constructie van de White Pass & Yukon Railway over de White Pass vanaf Skagway begon in mei 1898. De eerste passagierstrein bereikte de top in februari 1899. Tegen de zomer hadden passagiers de mogelijkheid om bij Lake Bennett een rivierboot te nemen voor hun reis naar Whitehorse. De spoorweg vervolgde zijn route door Whitehorse in juni 1900, waar passagiers een boot naar Dawson konden nemen. De reis naar Klondike was niet langer het avontuur dat het was geweest ten tijde van de piek van de goldrush. Na de goldrush werd Skagway rustiger zodat zich een vervoersbedrijf kon vormen, waar reizigers vanuit de Yukon en Alaska een verbinding maakten tussen de Yukon rivierboten, de zogenaamde sternwheels en schepen van de Inside Passage via de White Pass & Yukon Railway. St. Michael's route: The All-water Route 
Veel reizigers ontdekten dat de Yukon rivierboten waarop ze een plaats hadden gekocht niet eens bestonden en strandden in St. Michael. Andere boten begonnen hun reis stroomopwaarts te laat in het seizoen. Deze werden ingesloten door het ijs en gedwongen te overwinteren in Rampart of Circle City. Een gouden kans Discovery City aan de Otter Creek werd binnen een paar maanden gebouwd. Mannen sleepten met blokken, zagen en kozijnen om een rij winkels en een promenade te maken. Veel vrouwen maakten gebruik van deze nieuwe steden, om bijvoorbeeld een café, bakkerij of huttenverhuur bedrijf te beginnen. 
Dyea lag bovenaan het pad van de populair route Chilkoot Trail. Aankomende goudzoekers waren genoodzaakt om hun provisie in dolle haast te dumpen op kustlijn aan het lange getijdestrand aan de kop van de Dyea Inlet. Dyea was een bestaand ruilstation, waar nieuwe ondernemers winkels, hotels en kroegen bouwden. Zij zetten ook een krant op om de avonturiers een dienst te bewijzen. Dyea werd nooit zo druk als Skagway en het veranderde in een spookstad nadat de White Pass & Yukon Railway een passgiersservice vanuit Skagway opzette. Dawson City werd gebouwd op het punt waar de Klondike en Yukon rivieren samenkomen en er werd constant gebouwd. Tijdens de eerste jaren van haar bestaan was Dawson een bruisende stad, waar de deuren van elke saloon wagenwijd open stonden, en waar gedanst en gegokt kon worden. The North West Mounted Police had de stad onder controle en tolereerde prostitutie. Toen de White Pass e & Yukon Railway in 1899 voltooid was, veranderde de zware reis vanuit Skagway over de White Pass in een nostalgische herinnering. Als een gevolg hiervan kwamen er meer middenklasse vrouwen en veranderde het karakter van de nieuwe stad. Zakelijke kansen waren in overvloed aanwezig voor de mannen en vrouwen die inspeelden op wat de minwerkers in Dawson nodig hadden. 
Nome was het armenparadijs. De goudvelden waren per boot direct bereikbaar vanaf Seattle, zonder dat er nog verder over land gereisd moest worden. Nieuwkomers zagen een lijn van witte tenten uitgestrekt op het het strand over tenminste 15 km in beide richtingen. Omdat er geen civiele regering was die voor sanitaire voorzieningen zorgde, leefden de inwoners van Nome in een enorme stank en hadden zij een behoorlijke kans op ziektes. De goldrush van Nome werkte als een magneet voor criminelen, die de goudzoekers volgden naar het noorden. De North-West Monted Police waarschuwde de Amerikaanse autoriteiten voor voormalige leden van de bende van Soapy Smith in Skagway en veel van de ergste criminelen aller tijden onderweg waren naar Nome in de herfst van 1899. Meer mensen De zoektocht naar goud in Alaska en het Yukon gebied werden intensiver na de Klondike treffer. Hordes mannen en vrouwen reisden af naar het noorden om hun dromen van welvaart na te jagen. Sinds er goud in het Circle en Fortymile Districts was gevonden in beekjes stromend vanuit de noordkant van de Tanana heuvels, leek het logisch dat de zuidkant van de heuvels eveneens goud moest bevatten. Maar dit gebied was lastig te bereiken, vanwege de afstand tot de Yukon rivier. Felix Pedro en tom Gilmore ontdekten goud in de heuvels ten noorden van de Tanana en Chena Rivieren in 1901. In 1903 begon een nieuwe goldrush. Goudzoekers eisten duizenden claims op. Echter, de opbrengsten waren teleurstellend tijdens de zomer van 1903 en er werd weinig goud gewonnen. Maar toen raakte Dennis O'Shea een goudader in Fairbanks Creek, No. 8 Above. Dit was een van de rijkste claims in de Fairbanks Mining District en leverde $136 per pan op. Ontdekkingen in Cleary en Ester Creeks volgden snel. Bijna 2/3 van het gemijnde goud in de Tanana heuvels van voor 1910 kwam uit deze beekjes. De totale produktie van goud was meer dan $30 miljoen. Stadjes verrezen bij elke beek met een totale populatie van 1600 inwoners. 
Een van de eerste maatschappelijke ontwikkelingen was een school, gevolgd door een ziekenhuis en kerken. Vrouwen organiseerden clubs en vonden geldschieters om deze maatschappelijke instellingen te financieren. Het stadje Fairbanks groeide gestaag toen de goudproduktie toenam van $40 000 in 1903 naar $600 000 in 1904 en uiteindelijk naar $ 6 miljoen in 1905. Terwijl de opbrengst van het Faibanks Mining Distric afnam na 1909, werden er meer ontdekkingen gedaan in de verre districten van Iditarod, de Upper Koyuluk en Kantishna, en was Fairbanks verzekerd van een plek als commercieel centrum. De verleiding van de Wildernis 
De Iditarod was een afgelegen mijngebied tussen de Lower Yukon en Kuskokwim Rivieren, dat bruiste van activiteit nadat er goud was gevonden in Otter Creek in 1909. De Chandalar Mining District werd opgeeist in 1903 en bevoorraadt vanuit het dorp Beaver aan de Yukon Rivier. Chisana, Livengood en Ruby waren onderdeel van de laatste goldrushes tussen 1912 en 1915. Terijl mijnen altijd de belangrijkste attractie was, werden sommige vrouwen naar de wildernis getrokken omdat het 'ver weg' representeerde en op de grenzen van de bewoonde wereld lag. De Kantishna claims zijn maken nu deel uit van het Denali National Park, terwijl de Chandalar Mining District grenst aan de poorten van het Arctic National Park. De Chisana Mining District ligt in het hart van het Wrangell-St. Elias National Park. Eenzame panners Waar goud was, was entertainment. Fortymile, de eerste blanke stad aan de Yukon had een theater in 1895 dat draaiende gehouden werd door Anna en George Snow. Een jaar later bouwden zij een enorm opera huis in Circle City. Toen vervoer per spoor en stoomboot beschikbaar werd tussen Skagway en Dawson in 1900, planden theater bedrijven uit Canada en de VS voorstellingen in. Legitime theaters en dansgelegenheden werden een belangrijk onderdeel op veel podia in Dawson. 
Veel artiesten en actrices die Dawson aandeden tijdens hun tournee, kwamen thuis met een fortuin aan gouden nuggets, die op het podium gegooid werden als fooi. De juweliers van Dawson maakten hier indrukwekkende gordels van, die almaar langer, waardevoller en zwaarder werden naarmate het seizoen vorderde. De volgende generaties De depressie van de 1890s in de VS en Canada zorgde voor opschudding in de economische en huiselijke sfeer. Mannen en vrouwen verlieten hun echtgenoten en soms zelfs hun kinderen om naar het noorden te gaan, alleen zodat ze konden rondkomen. Zij zagen de nieuwe steden vorm krijgen als plekken van hoop en kansen en zij raakten gemotiveerd om het gezinsleven te creeeren wat zij nooit gehad hadden. Oorspronlijke families werden verstoord door epidimieen, alcohol misbruik, gemengde huwelijken en verandering van bestaande tradities door de goldrush. Echter, sommige vrouwen erkenden de noodzaak om voor een opleiding voor hun kinderen te zorgen als ze wilden slagen in deze nieuwe cultuur. Veel jongen mannen en vrouwen kwamen met hun broers en zusters, waar zij samen nieuwe familie netwerken vormden. Echtscheiding was geen stigma in het noorden en hertrouwen was normaal. Vrouwen en mannen werden geaccepteerd voor hetgeen ze konden doen. Kinderen die geboren werden in Alaska en de Yukon volgden de ethiek van hun ouders en wilden graag een plek voor zichzelf. Zij, op hun beurt, trouwden en vestigden zich om een famile groot te brengen. En de Yukon Territory ontwikkelde zich tot een moderne staat. De periode vanaf de goldrush tot aan WOI was er een van groeiend politiek activisme. In 1913 ontstond de Tanana Chiefs Council met rechter Wickersham. Er was een groeiende drang naar politieke en functionele macht. Vrouwen deden mee in pogingen om traditioneel land dat verloren was gegaan aan de gouddelverij in het Interior en aan commerciele visvangst in het zuidoosten terug op te eisen. Wereldwijde griep epidimieen verwoestten veel dorpen in Alaska tussen 1918 en 1920. Het was de stille periode omdat veel ouderen en leiders stierven. De dood van zoveel mensen resulteerde in ontbering en de reorganisatie van veel families. Wereldwijde gebeurtenissen die onderdeel uitmaakten van de grote depressie en WOII overschaduwden de vooruitgang van de politieke rechten voor de oorspronkelijke inwoners van het land. Studenten moesten hun dorpen verlaten om naar school te gaan en een elementaire of vervolgopleiding te volgen. From: http://www.uaf.edu/museum/exhibits/tog/ Terug naar Top van de pagina Terug naar Goud historie
|
||